In deel 5 geeft Staatssecretaris Weekers meer duidelijkheid voor de bestaande huizenbezitter als deze in de toekomst gaat verhuizen. Het belangrijkste waar een bestaande huizenbezitter rekening mee moet houden om zijn lopende hypotheekvormen mee te nemen, is de aankoopdatum van de nieuwe koopwoning. Deze aankoopdatum (passeerdatum bij de notaris) van de nieuwe woning moet binnen 1 jaar liggen van de verkoopdatum van de oude woning. Op het ogenblik kiezen "doorstromers" terecht eerst om hun huidige woning te verkopen. Het komt dan regelmatig voor dat na verkoop, even tijdelijk een woning wordt gehuurd omdat nog geen geschikte woning is gevonden. Wie langer wacht dan een jaar, is verplicht te gaan aflossen door middel van een annuïteiten en / of lineaire hypotheek. Dit kan dan wel een hele dure netto maandlast gaan worden omdat een doorstromer al een aantal jaren hypotheekrenteaftrek heeft genoten. Hieronder een voorbeeld van Weekers:

Voorbeeld: Bestaande huizenbezitter kan hypotheek meenemen

A bezit op 31 december 2012 een eigen woning met een aflossingsvrije eigenwoningschuld van € 200 000.
A is die lening aangegaan in 2003. De omvang van de "bestaande lening" wordt derhalve gesteld op € 200 000 waarover nog 20 jaar recht op aftrek bestaat. In 2020 verkoopt A zijn eigen woning voor € 210 000.
Stel: de eigenwoningschuld is doordat A in de tussentijd vrijwillig € 10 000 heeft afgelost op dat moment € 190 000.
A heeft als gevolg van deze verkoop door de bijleenregeling een eigenwoningreserve van € 20 000 (bestaande uit € 10 000 vanwege de aflossing en € 10 000 vanwege de waardestijging ten opzichte van de initiële eigenwoningschuld).
Indien hij vervolgens in hetzelfde jaar een nieuwe eigen woning koopt van € 250 000 wordt zijn maximale eigenwoningschuld € 230 000. De nieuwe woning wordt gefinancierd door een lening die voor € 190 000 bestaat uit een "bestaande lening" waarop nog 13 jaar het recht op aftrek van toepassing is en voor € 40 000 uit een "nieuwe lening" waarop het na 31 december 2012 geldende recht van toepassing zal zijn. Deze ruime uitleg van het overgangsrecht waarborgt dat belastingplichtigen met een "bestaande lening" niet "vast" zitten aan een lening en, doordat zij de "bestaande lening" mee kunnen nemen naar een nieuwe eigen woning, zo min mogelijk worden belemmerd in hun verhuismobiliteit.